suskun derviş

şiir bir kadındır yıpranmış ellerimde kahkaha

halet-i ruhiyemi bilmem etsem mi ki tarif

o kadar kaba o kadar naif olmamalıydı mesela

içine kapanık bu dengede dilemma

 

ah bir konuşsam dostlar bir çözülüverse düğüm

okyanuslar kusacağım gelecek dilime yunus

bir balığın karnında dolaşsam da dünyayı

suskun bir şairdir aynada son gördüğüm

 

şaşırmışım utanmış yok demeye mecalim

kalemim kırılmış bir tecelli verin bana

Rabb’in kapısında tek kelime etme sus!

münacata yok hacet malumdur ona halim.

 ömer faruk çevik